اسم است از جهت أهل باديه « 1 » . عُرْجُون : شاخهء درخت خرما . عرر : عَرَّه يَعُرُّه يعنى اراده نموده است به چيزى كه بد دارد أو را . مُعَرَّة - به ضم ميم - امر قبيح يعنى معتر . عريض : - به عين مهمله - يعنى كثير ، ومنه قوله تعالى : « فَذُو دُعاءٍ عَرِيضٍ » « 2 » أي كثير . عرض : به معنى متعرض شدن . رجل عريض أي معترض « 3 » . عَرَفَة : روز خاصي است . يوم عرفه را عرفه گويند زيرا آدم وحواء در آن روز همديگر را شناخته‌اند « 4 » . بعضي گفته‌اند : آن روز إبراهيم مبعوث شد وبعد مردم را شناس‌اند . ديگرى گفت : جبرئيل در آن روز نمودند به إبراهيم مناسك أو را وعرض نمود : عرفت عرفت . « 5 » ديگرى گفت : آن روز را عرفه ناميدند زيرا در آن روز محل اجتماع مردم بود همديگر را شناخته‌اند « 6 » . عزب : أي غاب . لا تعزب عنك « 7 » يعنى غايب نمىشود « 8 » ودور نمىشود . رجل أعزب أي بعيد عن النساء . أصبحنا بأرض عَزوبة أي بعيدة . « 9 » مال غائب را عازب در حديث وارد است . « 10 » من قرأ القرآن في أربعين ليلةً فقد عزب ، « 11 » يعنى بعيد است وابطاء نموده است در تلاوت أو . عزيز : عزت : منع نمودن وشدت غلبه . عزيز : غالب . عزّ : اشتدّ . أعزّ فراقه علينا

--> ( 1 ) . وقراناً أعربت به عن شرائع أحكامك ( الصحيفة السجادية : دعاى چهل ودوم ) . ( 2 ) . سورهء فصلت ، آيهء 51 . ( 3 ) . أو جعله سبب نجحها دونك فقد تعرض للحرمان ( الصحيفة السجادية : دعاى سيزدهم ) . ( 4 ) . اين قول ضحاك وسدى است . رك : مجمع البيان ، ج 2 ، ص 46 ؛ تفسير القرطبي ، ج 2 ، ص 415 . ( 5 ) . اين قول عطاء است . رك : تفسير مجمع البيان ، ج 2 ، ص 46 . ( 6 ) . وعرِّفه في أهله الطاهرين وامّته المؤمنين من حسن الشفاعة أجلّ ما وعدته ( الصحيفة السجادية : دعاى دوم ) . ( 7 ) . الصحيفة السجادية : دعاى سى ودوم . ( 8 ) . در نسخه : « مىشود » كه اشتباه است ، وهمچنين مورد دوم . ( 9 ) . الفائق في غريب الحديث ، ج 2 ، ص 357 ؛ النهاية في غريب الحديث ، ج 3 ، ص 227 ؛ لسان العرب ، ج 1 ، ص 596 . ( 10 ) . بحار الأنوار ، ج 80 ، ص 13 . ( 11 ) . تفسير مجمع البيان ، ج 8 ، ص 191 ؛ بحارالأنوار ، ج 80 ، ص 13 .